Bogata i wysoko ceniona jest dyskografia dyrygenta, powstała w polskich i zagranicznych wytwórniach. Paryski Diapason uznał płytę z Marthą Argerich i Sinfonią Varsovia za „nieodzowną“', a jej ponowne wydanie uzupełnione historycznym nagraniem Artura Rubinsteina nagrodzono polskim Fryderykiem. Krążek Sinfonii Varsovii z Polską muzyką XIX wieku otrzymał nagrody Płyta Roku i nominację do Fryderyka oraz Brązowy Dzwon w Singapurze. American Record Guide uznał nagranie Franka Martin z Bieler Symphoniker jako „absolutnie najlepsze“. Koncerty Chopina z Januszem Olejniczakiem i Sinfonią Varsovia zdobyły nagrody Fryderyk i Płyta Roku, a CD z Sinfonią Varsovia i Stanisławem Drzewieckim zdobyło Złotą Płytę i nominację do Fryderyka. Krążek z muzyką Malcolma Forsytha nagrodzono kanadyjską Juno Award. Angielski krytyk zachwycał się nagraniem z Joanną Kozłowską i Filharmonią Poznańską, dodając, że „orkiestra i dyrygent są w nadzwyczajnej formie i bardzo wrażliwi na wymagania Verdiego i Pucciniego“. Nagranie Kurta Weilla z Anją Silja i SWR Rundfunkorchester Kaiserslautern zdobyło dwie Classical Internet Awards oraz uznano je za „najlepsze nagranie Siedmiu Grzechów Głównych”, „jedną z wielkich płyt roku”, „wspaniałe nagranie, po prostu cudowne“. Londyński Gramophone ocenił nagranie Bartoka z London Symphony jako: „nadzwyczajne”. 

Grzegorz Nowak jest absolwentem Poznańskiej Akademii Muzycznej w klasach dyrygentury (Witolda Krzemieńskiego i Stefana Stuligrosza), kompozycji (Floriana Dąbrowskiego) i skrzypiec (Jadwigi Kaliszewskiej). Wygrawszy konkurs na stypendium doktoranckie, wyjechał do USA, by doskonalić kunszt artystyczny w Eastman School of Music oraz w Tanglewood, m.in. u Leonarda Bernsteina, Seiji Ozawy, Ericha Leinsdorfa i Igora Markevitcha. Był asystentem Kurta Masura w Filharmonii Nowojorskiej.

Jego międzynarodowa kariera rozpoczęła się gdy wygrał Międzynarodowy Konkurs Dyrygencki im. Ernesta Ansermeta w Genewie, zdobywając też wszystkie nagrody specjalne, w tym Grand Prix Patek Philippe, Rolex Prize, Swiss Prize i American Patronage Prize, a w Bazylei otrzymał Europejską Nagrodę Rozwojową (Europäische Förderpise für Musik) dla Europejskiego Muzyka Roku, przyznaną przez komitet pod przewodnictwem Pierre Boulez’a. Laury otworzyły artyście dostęp do pulpitów kapelmistrzowskich wielu czołowych orkiestr, m.in. w Londynie i Paryżu, w Rzymie, Mediolanie, Turynie i Palermo, w Berlinie i Brukseli, w Madrycie, Lizbonie, Genewie i Zurychu, w Luksemburgu i Monte Carlo, w Sztokholmie, Oslo, Helsinkach i Kopenhadze, w Montrealu, Vancouver, Ottawie, Quebec i Toronto, w Chicago, Baltimore i Cincinnati, w Buffalo i San Diego, w Jerozolimie i Tel Avivie, w Tokio, Taiwanie i Hongkongu. W Szwajcarii kierował orkiestrą symfoniczną i operą w Biel, w Kanadzie – orkiestrą w Edmonton, w Niemczech – orkiestrą radiową w Kaiserslautern, w Polsce – orkiestrą Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Z Narodową Operą Walijską odbył tournée po Anglii. Jest dyrektorem orkiestry Sinfonia Helvetica i festiwalu Musique & Amitié w Szwajcarii oraz Orquesta Sinfónica de España w Madrycie.

Prowadził przedstawienia operowe w Monte Carlo, Szwajcarii, Niemczech, Francji, Polsce, Anglii i Szwecji, we Włoszech oraz w USA i Kanadzie, w tym utwory Mozarta (Wesele Figara, Don Giovanni, Uprowadzenie z Seraju, Così fan tutte, Czarodziejski flet), Rossiniego (Cyrulik Sewilski, Semiramida), Beethovena (Fidelio), Bizeta (Carmen), Borodina (Kniaź Igor), Moniuszki (Halka, Straszny Dwór), Verdiego (Otello, Don Carlos oraz polską premierę Simona Boccanegry) i Pucciniego (Madama Butterfly, Cyganeria, Turandot i Tosca - w tym tournée z Welsh National Opera). W 2006 r. otrzymał wspaniałe recenzje na Maifestspiele w Wiesbaden za dyrygowanie operą Andrea Chénier Giordana w reżyserii Mariusza Trelińskiego z Teatrem Wielkim - Operą Narodową w Warszawie, zrealizowaną w koprodukcji z Placido Domingo i Operą Narodową w Waszyngtonie.

Grzegorz Nowak występował z takimi artystami jak Krystian Zimerman, Martha Argerich, Mścisław Rostropowicz, Anne-Sophie Mutter, Vladimir Ashkenazy, Jorge Bolet, Augustin Dumay, Nigel Kennedy, Konstanty Kulka, Midori, Shlomo Mintz, Igor Oistrakh, Vadim Repin, Gil Shaham, Henryk Szeryng, Wanda Wilkomirska, Pinchas Zukerman, Yefim Bronfman, Rudolf Buchbinder, Michel Dalberto, Leon Fleischer, Stephen Hough, Elisabeth Leonskaja, Garrick Ohlsson, Janusz Olejniczak, Piotr Paleczny, Maria João Pires, Pascal Rogé, Dang Thai Son, André Watts, Maurice André, Arto Noras oraz ze słynnymi śpiewakami: Janet Baker, Kathleen Battle, Wilhelmenia Fernandez, Ben Heppner, Marilyn Horne, Kristjàn Johannsson, Gwyneth Jones, Aleksandra Kurzak, Sherrill Milnes, Wiesław Ochman, Ewa Podleś, Jadwiga Rappe, Anja Silja, czy Małgorzata Walewska.

„cudownie porywające… Nowak przedstawił świetną interpretację ostatniej symfonii Czajkowskiego…  Zaczynając od najbardziej wysublimowanego pianissima, Nowak rozwinął muzykę do pierwszej kulminacji, którą wstrzymywał, pozwalając śpiewać drugiemu tematowi i dopiero potem uwolnił gwałtowne siły; przetworzenie było burzliwe i nieposkromione a napięcie utrzymane nawet przy powtórce „wielkiej melodii”. Coda nie była smutną procesją, lecz spokojną refleksją nad tym co było wcześniej. Luźny Walc w drugiej części miał prawdziwe poczucie tańca i delikatny dotyk Nowaka był znakomity… Finał był żałobny, ale nigdy zdesperowany, odpływając w dal nie w żalu, lecz w zamyśleniu… Gdyby Filharmonia Królewska już nie zakontraktowała Charles’a Dutoit, domagałbym się aby natychmiast ich szefem został Grzegorz Nowak, gdyż ma specjalny kontakt/porozumienie z muzykami, którzy najwyraźniej z radością dla niego grają. Jego koncerty zawsze są godne uwagi i z RPO [Royal Philharmonic Orchestra] w najwyższej formie mamy tak ekscytującą formację muzyków jakiej można sobie życzyć w Londynie. Nie mogę się doczekać kolejnego występu gdy znów będą razem.”

Bob Briggs, 5.10.2010, MusicWeb International, Londyn

„Każdy kto słyszał ten koncert nie może mieć wątpliwości, że Grzegorz Nowak i Królewska Filharmonia tworzą wspólnie prawdziwie zwycięską kombinację… Nowak zawsze uzyskuje z tej orkiestry wykonania na najwyższym poziomie. My, publiczność, mamy szczęście że RPO ma jego współpracę… Dzisiejsze wykonanie 4. Symfonii pokazało wszystko co  najlepsze w koncercie muzycznym… cudowne… zachwycające… Wzniosła interpretacja i świetne granie orkiestry"

Bob Briggs, 8.06.2010, MusicWeb International, Londyn

„Grzegorz Nowak, nadzwyczajnie muzykalny dyrygent… wydobył ze swojej cudownie giętkiej orkiestry wspaniałą interpretację 5. Symfonii Szostakowicza…”

Bernard Lee, 22.04.2010, Sheffield Telegraph 

„Grzegorz Nowak, główny dyrygent-associé Londyńskich Filharmoników, który od dawna prowadzi błyskotliwą karierę międzynarodową, zaprezentował się tak przekonująco, że natychmiast nas zdobył. Od Allegro vivace, wszystko nas uwodziło: wyważenie planów dźwiękowych, czystość linii melodycznych, żywość gestu. Z kolei Andante con moto nie rozpływa się w przesadnej powolności, płynie jak woda ze źródła. We wrzącym finałowym Saltarello dyrygent przedstawia się z jednej strony jako kolorysta a z drugiej jako rytmik; jest stanowczy a jednocześnie giętki i bardzo zwraca uwagę na detale. Zdecydowanie podoba się to jego kameralne podejście do muzyki, jednakże zarazem hojne, prężne i konstruktywne… Utwór Mendelssohna potwierdzał technikę i temperament, które Nowak wcześniej zademonstrował w Uwerturze Koncertowej Szymanowskiego, której dionizyjska i zdobywcza egzaltacja, bardzo straussowska w duchu, nie mogła znaleźć lepszego interpretatora. Orkiestra doprowadzona do limitu, m.in. przez żywe tempa, podążała za dyrygentem nie słabnąc ani na moment… Orkiestra Drugiego Koncertu Chopina, często ograniczona do poddańczego akompaniamentu, w tym wypadku była jakoś szczególnie uwydatniona – czuło tu się rękę dyrygenta posiadającego doświadczenie teatralne.”

Didier van Moere, ConcertoNet.com, Salle Pleyel, Paris

„nadzwyczajnie muzykalny dyrygent… wydobył ze swojej cudownie giętkiej orkiestry wspaniałą interpretację 5. Symfonii Szostakowicza…”

Bernard Lee, 22.04.2010, Sheffield Telegraph

„Na czele Sinfonii Varsovii, formacji, którą dyryguje często, Nowak potwierdza swój autorytet, poczynając od Uwertury koncertowej Szymanowskiego prowadzonej z precyzją, ogniem i werwą, dając tej partyturze napisanej przez młodego kompozytora będącego pod wpływem Straussa, pełen wymiar liryzmu i namiętności… W Symfonii włoskiej, muzycy Sinfonii Varsovii, prowadzeni przez Nowaka w sposób pełen wigoru, płynny, lekki i żwawy, są wręcz naszpikowani energią i reagują pełnym zrozumieniem na sugestywne gesty dyrygenta o temperamencie głęboko romantycznym.”

Michel Le Naour, Le Journal, Salle Pleyel, Paris

„Symfonia nr 5 zasłużenie uzyskała długie brawa. Imponujące kształtowanie dynamiki i przejrzystość frazowania były szczególnie przemożne… były tam ból, niepokój, konflikt, obłąkana obsesja, szyderczy cynizm, humor i wylewny bunt… Largo zostało utkane złotą, tak czarującą przędzą smutku, żalu i bolesnego piękna, że łzy musiały napełnić oczy nawet tych, którzy nie doświadczyli stalinowskiego terroru, utrzymując słuchaczy zawieszonych w magicznym, emocjonalnym strumieniu… już wtedy byliśmy gotowi powstać i wołać Bravo!” 

Eileen Caiger Grey, 21.04.2010, DigYorkshire, Leeds

„zachwycająco ujęte w dzisiejszym wykonaniu… Nowak i orkiestra byli znakomici… Nowak ukształtował intensywną linię muzyczną, rodzaj wielkiego łuku dramatu muzycznego, który pokazał różnicę i zróżnicowanie miedzy częściami oraz w każdej części… Szczególnie w ‚Largo“ Nowak znalazł prawie nie do wytrzymania jakość dramatycznego zadumania. Rzadko słyszałem rozwój nieprzerwanych kadencji uchwyconych z takim przekonaniem… zainspirowane wydarzenie“

Geoff Digginess, 9.04.2010, MusicWeb International, Londyn

„zniewalająca interpretacja… nadzwyczajne… intensywne kulminacje… prowokujące przemyślenia wykonanie” 

Colin Anderson, 9.04.2010, ClassicalSource, Londyn

„RPO zawsze gra dobrze dla Nowaka… błyskotliwe… Nowak osiągnął wspaniały sukces… Z RPO w najwyższej formie, całkowicie realizującą życzenia swojego dyrygenta, było to wielkie wykonanie wielkiej Symfonii, wieczór który na długo pozostanie w pamięci…” 

Bob Briggs, 9.04.2010, Musical Pointers, Londyn

„Oczekujemy wysokich standardów zachodniego Londynu i Filharmonia Królewska z całą pewnością właśnie tak grała pod batutą Grzegorza Nowaka, swojego Głównego Współpracującego Dyrygenta… Wysokie standardy utrzymano w Uwerturze Fantazji Romeo i Julia… subtelnie przedstawiona tragedia romantyczna z prawdziwie ekstatycznymi chwilami. Interpretacyjne zdolności Nowaka objawiły się w intensywnym i satysfakcjonującym wykonaniu… wspaniała… ożywiona interpretacja“

Stan Mears, 21.02.2010, Bucks Free Press, High Wycombe

„Muzycy Filharmonii Królewskiej byli w najwyższej formie… Orkiestra była prowadzona przez… Grzegorza Nowaka, który jest Głównym Współpracującym Dyrygentem. Nowak jest energicznym dyrygentem o wybornej prezencji; jest wysoki, szczupły i jego entuzjazm dla muzyki jest intensywny i zaraźliwy; czasami wydaje się urastać, unosząc się nad orkiestrą jak nordycki bóg miotający burzę; z włosami wirującymi wokół głowy jakby porwanymi przez nagły, gwałtowny wiatr! Poprowadził RPO w ożywionej, romantycznej interpretacji Uwertury Fantazji Romeo i Julia… jego i orkiestry najwspanialszy moment nadszedł w ostatnim utworze: kompozytora wspaniałej Symfonii nr 5… muzyka była zaprezentowana z wielką precyzją i dobrze dawkowaną pasją… prowadząc orkiestrę w niezwykle wspaniałej, pasjonującej interpretacji muzyki Czajkowskiego. Wykonanie Nowaka i RPO było w całości znakomite i jedno z najlepszych jakie jak dotąd słyszałam i widziałam“

Margarida Mota-Bull, 18.02.2010, MusicWeb International, Londyn 

„to było tak ożywione wykonanie jak tylko można było sobie życzyć… uwielbiałem w nim każdą sekundę… Filharmonia Królewska grała wspaniale i najwyraźniej z radością pracują z Nowakiem. Oby ta współpraca trwała jak najdłużej! 

Bob Briggs, 25.11.2009, MusicWeb International, Londyn

„po prostu wyśmienite… zachwycające… Nowak poprowadził bardzo dramatyczne wykonanie, pełne ognia i charakteru, rozkoszując się wszystkimi zwrotami i zmianami muzyki… Oto była Symfonia z Nowego Świata pełna dramatu, napięcia, pasji i tragedii… frazowanie muzyczne było bardziej spójne niż kiedykolwiek słyszałem. Z graniem pełnym największych emocji i subtelnego smaku, to było urokliwe, pamiętne wykonanie.“ 

Bob Briggs, 13.10.2009, MusicWeb International, Londyn

„Nowak dokładnie zademonstrował jak grać Mozarta bez relegowania całej odpowiedzialności do brygady starych instrumentów… Nowak poprowadził obydwa Koncerty w ożywiony sposób, pełen wigoru i charakteru… Ale, szczerze mówiąc, przede wszystkim chciałem posłuchać Dvořáka… Narracja przebiegała w bardzo dobrym tempie… To było wspaniałe wykonanie… zaprezentował tę świetną symfonię jako prawdziwie symfoniczne przeżycie raczej niż jedynie przyjemny spacer na łonie natury… pewnie prowadzone, napięcie nigdy nie opadło, dramat raczej niż tragedia, były dobrze ujęte i byliśmy trzymani na krawędzi krzeseł podczas gdy muzyka postępowała od jednego szczytowego miejsca do następnego… wspaniałe“

Bob Briggs, 6.10.2009, MusicWeb International, Londyn

„nadzwyczajne… pod każdym względem dorównuje, a nawet przyćmiewa blaskiem wspaniałą wersję, którą Sir Georg Solti nagrał z Chicago Symphony dla Decca.”

Gramophone, Londyn

„Trudno sobie wyobrazić bardziej zniewalającą interpretację… Muzycy Montreal Symphony byli zainspirowani.”  

The Gazette, Montreal

„To najlepsze obecnie dostępne nagranie Siedmiu Grzechów Głównych … Całe wykonanie jest po prostu cudowne… Nowak dyryguje orkiestrą z Kaiserslautern z perfekcyjnym wyczuciem weillowskiego sardonicznego stylu, a całe nagranie jest niezwykle przejrzyste i wzruszające… trudno sobie wyobrazić bardziej porywające i wrażliwe wykonanie.” 

Classics Today

„niezwykle zachwycające… z pasją…  ożywiające… po prostu jeden z najwspanialszych importów jakie  udało mi się odszukać… 67 minut czystego złota, które Cię wzruszą i które chcesz mieć w swojej kolekcji.”

American Record Guide

„Grzegorz Nowak jest z pewnością jednym z najwybitniejszych dyrygentów… fantastyczne wykonanie.”  

La Presse, Montreal

„Jeden z najlepszych… Grzegorz Nowak, wybitny polski dyrygent pracujący na ogół za granicą, potrafi wydobyć z tego zespołu wspaniały, szlachetny dźwięk. Orkiestra grała z rzadko spotykaną precyzją i zaangażowaniem. Młodopolski poemat symfoniczny Mieczysława Karłowicza „Powracające Fale”, pełen burzliwych kulminacji i urodziwych muzycznych szczegółów, zinterpretowany i zagrany został wzorowo, bardzo plastycznie i bardzo udanie od strony narracyjnej… najbardziej udana w ostatnich latach interpretacja arcydzieła Szymanowskiego na polskich estradach… zmienny, kapryśny charakter ostatniej kompozycji Rachmaninowa świetnie udało się Grzegorzowi Nowakowi oddać – fragmenty lekkie i wdzięczne kontrastowały z dramatycznymi, całość prowadzona była w przemyślany sposób, a orkiestra znów imponowała szlachetnością brzmienia oraz precyzją i energią gry.” 

Bartosz Kamiński, Gazeta Wyborcza, Warszawa

„Triumf dyrygenta… Koncert stał się niekwestionowanym triumfem Nowaka, dowiódł bowiem wybitnych umiejętności tego muzyka, jego bogatej osobowości artystycznej i rzadko spotykanej wrażliwości na barwę i harmonię… Bravo Maestro!”  

Ruch Muzyczny, Warszawa